|
Ένας άνθρωπος είναι το σύνολο των πράξεών του. Τι έχει κάνει, τι μπορεί να κάνει, έλεγε ο Μαχάτμα Γκάντι. Υπό αυτή την έννοια, οι πράξεις του Δημάρχου Φυλής, στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων, μιλούν από μόνες τους. Και λένε τα πάντα.
Αν και γίνεται αποδέκτης κατηγοριών και επιθέσεων με κάθε τρόπο, δείχνει να μην τον ενοχλεί.
Ίσως, γιατί είναι απόλυτα πεπεισμένος πως η δράση δεν πηγάζει από τη σκέψη αλλά από την ετοιμότητα για ανάληψη ευθύνης.
Ίσως, γιατί γνωρίζει πως είναι λανθασμένη η αντίληψη ότι εκείνος που διαμαρτύρεται δυνατότερα, ενδιαφέρεται περισσότερο για την ευημερία του κοινού.
Ίσως, πάλι, γιατί αφήνει το χρόνο να καταδείξει πως κακώς όλοι έβριζαν τη θάλασσα ενώ έφταιγε ο άνεμος.
Η ιστορία δείχνει πως, στα χρόνια των ταραχών, η μεγαλύτερη δυσκολία δεν είναι να κάνεις το καθήκον σου, αλλά να ξέρεις ποιο είναι το καθήκον σου.
Και πως για να κάνεις οτιδήποτε σ’ αυτό τον κόσμο που να αξίζει τον κόπο, δεν πρέπει να κοντοστέκεσαι τρέμοντας, αναλογιζόμενος το κρύο και τον κίνδυνο. Βουτάς μέσα και παλεύεις όσο καλύτερα μπορείς.
Άλλωστε, καμιά προσπάθεια, σε μείζονα ζητήματα, δεν φαίνεται απλή, όταν βρίσκεται μπροστά σου. Αν είναι σωστή, φαίνεται απλή όταν βρίσκεται πίσω σου.
Και επειδή, ο κόσμος χωρίζεται σε ανθρώπους που κάνουν πράγματα και σε ανθρώπους που πιστώνονται τα αποτελέσματα, μοιάζει να έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα η απόφαση του Δημήτρη Μπουραίμη να προχωρήσει κόντρα στον άνεμο.
Με την πεποίθηση πως θα βρει τον δρόμο. Ή θα τον ανοίξει…
|