Σάββατο, 19 Μάιος 2012
Είστε εδώ: Αρχική Άρθρα H Δημοσιογραφία και οι πληρωμένες γραφίδες… Άρθρο της Μένης Πιρπινιά
H Δημοσιογραφία και οι πληρωμένες γραφίδες… Άρθρο της Μένης Πιρπινιά PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Μένη Πιρπινιά   
Παρασκευή, 30 Σεπτέμβριος 2011 09:58

Είχα πάντα την καλύτερη εντύπωση για την πρώην δήμαρχο Ζεφυρίου Φωτεινή Γιαννοπούλου. Τη θεωρούσα άνθρωπο σοβαρό, μετρημένο στα λόγια του, που δεν αρεσκόταν σε εντυπώσεις και δεν έκανε θόρυβο - σαν εκείνα τα τενεκεδάκια που ακούγονται πολύ επειδή δεν έχουν περιεχόμενο. Είχα, πραγματικά, καλή εντύπωση – μου την ανέτρεψε η τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Φυλής, καθώς απέδειξε δυστυχώς ότι δεν μπορεί να ξεφύγει από την πεπατημένη, πετώντας με την σειρά της λάσπη στον ανεμιστήρα...

Η κα Γιαννοπούλου μίλησε λοιπόν για «πληρωμένες γραφίδες» με αφορμή την απόφαση της πλειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου, να δίνει το ίδιο άδεια για εικόνα και ήχο από τα δημοτικά συμβούλια και να μην μπορεί να μπαίνει μέσα όποιος θέλει, με κάμερα.

Στη ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ, πιστεύουμε απόλυτα στην ελευθερία του Τύπου και των δημοσιογράφων. Είναι δεδομένο ότι, κανείς δεν πρέπει να απαγορεύει σε έναν ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ να κάνει τη δουλειά του. Κανείς δήμαρχος, κανείς υπουργός, κανείς πρωθυπουργός, ακόμα – όταν πρόκειται για δημόσια συνεδρίαση.

Δεν μπορεί να το κάνει σε ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ που υπογράφει τα κείμενά του, που αναλαμβάνει την ευθύνη των όσων γράφει, που αναφέρεται στην ΕΣΗΕΑ, που υπόκεινται σε συνέπειες για τις πράξεις του.

Δεν μπορεί να το κάνει σε ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ που σέβεται τους κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας και δεν κρύβει το πρόσωπό του πίσω από blog και ανυπόγραφα κείμενα, στα οποία μπορεί ανενόχλητος και χωρίς συνέπειες να βγάζει το δηλητήριο και τα κόμπλεξ του. Γιατί τότε δεν είναι ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ. Είναι ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΣ.

Στη ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ, πιστεύουμε επίσης ότι όταν ένας αιρετός καταγγέλλει κάτι, πρέπει να είναι σε θέση να το αποδείξει. Με στοιχεία και ονόματα. Ουδείς δικαιούται να διατυπώνει αιχμές και να αφήνει να πλανώνται εντυπώσεις για λειτουργούς του Τύπου, αόριστα και συκοφαντικά. Πρέπει να έχει το θάρρος να ονοματίζει, αντί να «φωτογραφίζει» – για να υποστεί και στις συνέπειες των λόγων του.

Στη ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ, πιστεύουμε ακόμα ότι ένας ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ που επιδιώκει να λέει την αλήθεια, δεν πληρώνεται με τίποτα. Πληρώνεται από το μισθό του, πληρώνεται από τις διαφημίσεις της εφημερίδας του, πληρώνεται από τις πολιτικές και άλλες καταχωρήσεις του εντύπου του αλλά δεν πληρώνεται για να γράψει πράγματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Στη ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ, θεωρούμε ότι ένας ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ πρέπει να λέει την αλήθεια, μη φοβούμενος ότι θα χάσει την εύνοια κάποιων. Να ακούει και την άλλη πλευρά της ιστορίας, εκτιμώντας επιπλέον ότι υπάρχουν περισσότερα στην ιστορία από όσα λένε οι δύο πλευρές. Να ζυγίζει, να σταθμίζει, να εκτιμά, να αποδεικνύει. Να μην χαϊδεύει όλων τα αυτιά, για να είναι καλοδεχούμενος από όλους.

Στη ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ, θεωρούμε ότι ένας ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ πρέπει να καταδεικνύει, σε κάθε περίπτωση, πως ένα λάθος δεν γίνεται αλήθεια επειδή είναι ευρέως διαδεδομένο, ούτε η αλήθεια γίνεται λάθος επειδή δεν τη βλέπει κανείς. Να μην φοβάται να γράψει την άποψή του επειδή κάποιος - που δεν τον ευνοεί αυτή η άποψη - θα τον πει «πληρωμένη γραφίδα».

Στη ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ, θεωρούμε επιπλέον ότι ένας ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ μπορεί και δικαιούται να κάνει λάθος. Να υπερτιμήσει τις πηγές του, να υποτιμήσει τα γεγονότα, να εκτιμήσει λανθασμένα πρόσωπα και καταστάσεις. Να αναγνωρίσει κακές στιγμές ή αναληθείς πληροφορίες και να ζητήσει συγνώμη – όπως αρκετές φορές εμείς έχουμε κάνει.

Στη ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ, δεν υπήρξαμε ποτέ γυρολόγοι της δημοσιογραφίας. Δεν ήμασταν «σήμερα με τον έναν και αύριο με τον άλλον», γιατί έτσι μας βόλευε. Δεν εκβιάσαμε ποτέ με ένα κακό σχόλιο ή ένα καλό άρθρο. Δεν ζητήσαμε ποτέ χρήματα για να κάνουμε συνεντεύξεις. Αντίθετα, αρνηθήκαμε χρήματα όταν μας προσφέρθηκαν προεκλογικά – και μάλιστα παχυλά. Δεν εκμεταλλευτήκαμε τη «γραφίδα» μας για να έχουμε ευνοϊκή μεταχείριση και να μην εμφανιζόμαστε στην εργασία μας. Δεν πληρωνόμαστε χωρίς να δουλεύουμε. Γιατί τότε δεν θα ήμασταν ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ. Θα ήμασταν ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΕΣ.

Προς τούτο, λοιπόν, θα συνιστούσα στην κα Γιαννοπούλου να κατονομάσει ποιος ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ τοπικού Τύπου την πλησίασε, για να της ζητήσει χρήματα για τη «γραφίδα» του. Προσωπικά, μόνο έτσι αντιλαμβάνομαι ότι κάποιος θα δικαιούνταν να μιλήσει για «πληρωμένες γραφίδες» - στην περίπτωση που θα είχε ίδια εμπειρία.

Διαφορετικά, επαναλαμβάνω, ότι πρόκειται για λάσπη στον ανεμιστήρα – και όταν οι έλικες αλλάξουν κατεύθυνση είναι σίγουρο ότι θα στραφεί σε όποιον την εκτοξεύει…

 

 

 

banner Σβαρνιάς banner Νώντας

 

banner Ηλεκτροφωτιστική

 

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

  • ΥΓΕΙΑ
  • ΕΡΓΑΣΙΑ
  • ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
  • ΔΗΜΟΙ
  • ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ