Η σημερινή ημέρα, είναι συνώνυμη της καταστροφής για την πόλη μας. Οι μνήμες του σεισμού της 7ης/9/1999, παραμένουν άσβεστες, όπως και όλοι οι συνάνθρωποι, οι φίλοι μας, οι γνωστοί μας που χάθηκαν εκείνη τη μέρα. Αυτή η μέρα, όσο καταστροφική και αν ήταν, δυστυχώς δε αφύπνισε τις συνειδήσεις όλων

Αντιθέτως έγινε η αιτία για μια άνευ όρων ανάπτυξη και την απόλυτη τσιμεντοποίηση της πόλης. Σε αυτή την πορεία η οποία διήρκεσε μια δεκαετία η πόλη άλλαξε προς το χειρότερο, χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον, χωρίς τις απαραίτητες υποδομές.

Όσο και αν η κατάσταση είναι δύσκολο να αναστραφεί, μέσα από ένα στρατηγικό πλαίσιο σχεδιασμού και σε συνάφεια με μεθόδους που διεθνώς έχουν ακολουθηθεί, σε αντίστοιχες περιπτώσεις, το αστικό περιβάλλον της πόλης μας θα βελτιωθεί.

Είναι δέσμευσή μας, επίσης, ότι σε αυτό το πλαίσιο αναγέννησης της πόλης, καταυλισμοί κάθε είδους δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν να υφίστανται. Με κοινωνική ευαισθησία, αλλά χωρίς καμία παρέκκλιση από τις αρχές ενός σύγχρονου αστικού περιβάλλοντος η πόλη θα αλλάξει.