Ήταν νωρίς το πρωί της 4ης Ιανουαρίου 2011, όταν οι εργαζόμενοι στο ΧΥΤΑ είδαν το δήμαρχο Φυλής, συνοδεία των δημοτικών του συμβούλων, να εισέρχεται στο χώρο. Μια μέρα πριν είχε αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του. Μια μέρα μετά, έκπληκτοι τον άκουγαν να ζητά επανεξέταση των όρων και αντιμετώπιση του εργοστασίου ανακύκλωσης και του ΧΥΤΑ από μηδενική βάση – αποφασισμένο, δηλαδή, να καθαρίσει τις πληγές, ανεξάρτητα από το ποιους θα πονέσει…

Η κίνηση του Δημήτρη Μπουραίμη να επισκεφθεί το χώρο του ΧΥΤΑ και του εργοστασίου ανακύκλωσης, την επόμενη μέρα της ανάληψης των καθηκόντων του, μόνο ως τυχαία δεν θα μπορούσε να εκληφθεί. Επιδιώκοντας, σημειολογικά αλλά και ουσιαστικά, να δείξει την προτεραιότητα της πολιτικής του για τα επόμενα χρόνια, βρέθηκε σε ένα χώρο – ταμπού, προκειμένου να ξεχωρίσει ένα – ένα τα αγκάθια της διαχείρισης των απορριμμάτων και να καταστήσει σαφές ότι δεν θα αποκλίνει στο ελάχιστο από αυτή την πολιτική.

Λίγο καιρό αργότερα, στα μέσα Απριλίου, ο ίδιος, με μια κίνηση απρόσμενη αλλά σωστά μελετημένη, επιχείρησε να φέρει προ των ευθυνών τους κυβέρνηση, πολιτεία και κοινωνία στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Σε προσωπική του επιστολή προς τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου έκανε λόγο για αδιέξοδη πολιτική, της συνέπειες της οποίας υφίστανται οι κάτοικοι της περιοχής και για περιθωριακό ρατσισμό που πρέπει, κάποια στιγμή, να φτάσει στο τέλος του. «Στη Δυτική Αττική κάναμε το χρέος μας επί έτη πολλά, πληρώσαμε και πληρώνουμε το κόστος. Αν σήμερα η κυβέρνηση δεν κινηθεί στα πλαίσια της νομιμότητας, τότε η ανοχή των κατοίκων της Δυτικής Αττικής και ιδιαίτερα του νέου δήμου Φυλής, θα ανήκει στο παρελθόν, με ότι αυτό συνεπάγεται» ανέφερε, μεταξύ άλλων.

Παράλληλα, μέσω συνεντεύξεων, αποφάσιζε να βάλει βαθιά το μαχαίρι στο κόκαλο, μιλώντας για περιβαλλοντικά εγκλήματα στην Αττική, για συμμορίες που λυμαίνονται τα επικίνδυνα απόβλητα, για ανευθυνότητα των τοπικών κοινωνιών στην προσέγγιση του προβλήματος και για συνειδητά ψέματα στο θέμα των αντισταθμιστικών. «Η Φυλή και η Δυτική Αττική δεν έχουν καμία υποχρέωση να διαχειρίζονται τα σκουπίδια κάθε πικραμένου ή φοβικού που ζει στην Κερατέα ή όπου αλλού» υπογράμμιζε και ζητούσε από όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Δεκαπέντε ημέρες μετά την επιστολή στον πρωθυπουργό και πριν καλά – καλά καταλαγιάσει ο θόρυβος που αυτή δημιούργησε, ο Δημήτρης Μπουραίμης έφερε στο δημοτικό συμβούλιο, που συζητούσε το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων, την πόλη αντιμέτωπη με την ιστορία της – πως, γιατί και με ποιο τρόπο ξεκίνησαν όλα. Εμβρόντητα τα μέλη της αντιπολίτευσης, που αιτήθηκαν την συζήτηση του θέματος θεωρώντας ότι είχαν βρει την αχίλλειο πτέρνα του, τον άκουγαν να παραθέτει μια διαδρομή χρόνων με αδιαμφισβήτητα επιχειρήματα και, κυρίως, να κλείνει αυτή τη διαδρομή με την κατηγορηματική πρόταση: «δεν θα διαχειριζόμαστε τίποτε άλλο, εκτός από τα δικά μας απορρίμματα…».

Ένα μήνα αργότερα, το ίδιο εμβρόντητοι έμελλε να σταθούν μπροστά του, ο γ.γ. της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηλίας Λιακόπουλος και ο περιφερειάρχης Αττικής Γιάννης Σγουρός, όταν τον άκουγαν να λέει στην συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου ότι η περιοχή έχει τελειώσει με τα απορρίμματα. Και, επιπλέον, να στηλιτεύει το γεγονός πως η πολιτεία πνίγεται στην ατολμία και να την προτρέπει να μην αντιμετωπίζει απλώς το πρόβλημα αλλά να το αποφασίσει.

Η τελευταία, πρόσφατη, πράξη στο έργο της διαχείρισης των απορριμμάτων αφορούσε στον περίφημο προσυμβατικό διάλογο, στον οποίο ο Δημήτρης Μπουραίμης κράτησε – μέσα σε ένα κείμενο καταπέλτη – όχι μόνο τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά και την τελευταία ατάκα: «Ζητάμε το αυτονόητο. Να τηρηθούν οι νόμοι, να υπάρξει δικαιοσύνη και να επιβραβευθούν εκείνοι που θυσιάστηκαν για το κοινό καλό…»

Στενοί συνεργάτες του Δημήτρη Μπουραίμη επιμένουν ότι οι προθέσεις του είναι ειλικρινείς, κάτι που θα δείξει ο χρόνος. Το σίγουρο είναι πως όσοι περίμεναν ότι, στο πρόσωπο του, θα έβρισκαν έναν εύκολο αντίπαλο στο θέμα της διαχείρισης απορριμμάτων, μάλλον διαψεύστηκαν οικτρά. Όχι μόνο γιατί ο ίδιος άνοιξε από την πρώτη στιγμή την αυλαία αλλά και γιατί οι άμεσες και αποφασιστικές ενέργειές του, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας…